In het weblog staan algemene artikelen over beeldende kunst, dingen, woorden, aanwezigheid.
Er staan een aantal beelden van Lee Ufan (1936) in de Rijksmuseumtuinen.
Het derde beeld dat we tegenkomen heet Dialogue.
Het gaat over "relaties"
Daarom vergelijken we Dialogue met het beeld Relatum in de beeldentuin van Kröller-Müller in Otterlo
Ook voor Joep
- Gegevens
Er staan een aantal beelden van Lee Ufan (1936) in de Rijksmuseumtuinen.
Het tweede beeld dat we tegenkomen heet 'Kiss".
Het gaat over samen "zijn"
Voor Joep
- Gegevens
Lees meer: Lee Ufan in de tuinen van het RMA (2) Samen 'zijn'
Er staan een aantal beelden van Lee Ufan (1936) in de Rijksmuseumtuinen. Bovendien is er net een gerestaureerd dubbelbeeld, Signaal 1 en 2 uit 1964 van Carel Visser geplaatst. Die staan vlakbij een Ufan, aan de oostzijde (de Hobbemakade) van het museum. Van Ufan staat al heel lang een beeld Relatum in het Kröller-Müller museum. Het is uit 1979-80, beduidend ouder dan de ‘Relatum’-serie nu in Amsterdam. Zowel de Relatum uit 1979 van Lee Ufan als het dubbelbeeld uit 1964 van Carel Visser worden door de musea gecategoriseerd als Minimal Art.
- Gegevens
Losnaaien van gehuurde cultuur
Een van de jonge kunstenaars die ik regelmatig volg, is Tenant of Culture. Dat is nauwelijks te vertalen maar betekent zo veel als huurder van de cultuur. Het is feitelijk een pseudoniem voor Hendrickje Schimmel (1990). Zij heeft een tentoonstelling bij Fons Welters in Amsterdam en het is niet haar eerste daar (2).
- Gegevens
Politieke stellingnames in de kunst.
Waar te beginnen?
Voor vertrek naar Venetië luisteren naar de twee uur durende podcast van The Art Newspaper. Daaruit komt een mooie parabel tevoorschijn over onze eigen tijd: “Queer” = ontheemd (ook in eigen kring) = migratie, van buitenaf gedwongen = de zoektocht naar de eigen identiteit = de vraag hoe met de eigen identiteit om te gaan = hoe om te gaan met je (nieuwe) omgeving.
- Gegevens
Dingsigheidjes voor vorstinnen en vorsten.
Er zijn meerdere goede redenen om naar Leeuwarden te gaan. Een ervan is de prachtige tentoonstelling Porseleinkoorts in de Princessehof. De Princessehof is geen stadspaleis voor een prinses meer. Porseleinkoorts, wat dat dan ook moge zijn, is geen pandemie in onze tijd. De titel ‘keramiekmuseum’ voor de Princessehof doet de instelling tekort, want er is veel meer dan ‘keramiek’ en meer nieuwigheid dan in een museum thuishoort . Er is wel een koninklijke verzameling uit de 18e eeuw in een tentoonstelling die door wetenschap gedragen wordt in een inrichting die een prinses zich zou mogen wensen. Wat doet het met ons, plasticgebruikers, in de 21e eeuw? Heeft de 18e eeuw ons nog echt iets te bieden?
1 reacties- Gegevens