In het weblog staan algemene artikelen over beeldende kunst, dingen, woorden, aanwezigheid.
 |
Overweldigend. Dat is het woord waarmee je deze Documenta(13) het best kunt omschrijven. Het aantal kunstenaars (188) is overstelpend, het aantal locaties ( 8 tentoonstellingsgebouwen, 19 ‘terzijdes’ en 51 parklocaties), het aantal pagina’s in de ‘Gids’ (Begleitbuch 537 pp.) en tenslotte het intellectuele niveau van zowel de kunstrecensies in Das Begleitbuch als de teksten van hoofdcuratorin Carolyn Christov-Bakargiev zelf. Maar laat je er niet door weerhouden en ook niet door de vaak negatieve recensies. Ga er zelf heen. Er is heel veel te genieten en heel veel te overdenken en heel veel de moeite waard en heel veel meer te zeggen dan welke recensie ook kan samenvatten. Ga heen en verrijk jezelf! |
- Gegevens
|
|
Hommage aan Donald Judd 2012
De reeks van Fibonacci: 0,1,1,2,3,5, etc. |
- Gegevens
Staande ring 1998
Frans de Wit (1942-2004)
IJzer h = 196 cm
Zes en twintig ijzeren broodjes. Niet helemaal gelijk van vorm en niet helemaal gelijk van grootte. Zodanig aan elkaar gelast dat de lasnaad twee korte zijden met elkaar verbindt die in een kleine hoek ten opzichte van elkaar staan.
- Gegevens
 Praesidium Libertatis 2012 Yassar Ballemans |
Wat betekent het als je de titel Praesidium Libertatis kent, Bolwerk van de Vrijheid? Kun je het beeld zelf dan nog wel beleven? Is het dan nog wel een beeld of alleen maar een houten ding met gebrek aan woorden? Titels werken achteraf. De kunstenaar geeft de titel en duwt jouw daarmee in een bepaalde richting. Hij zet jouw denken op een spoor dat zich eerst losmaakt van het beeld. Een rangeerterrein waarop hij jou heen en weer stuurt van wissel tot wissel, van gedachte tot betrekking. Terwijl jij terug probeert te komen bij het beeld, om de gedachten, de woorden, de aansluitingen die je gevonden hebt op dat rangeerterrein, tenslotte over het beeld te leggen. Verdwijnt het dan? Wordt het er beter van? |
- Gegevens
Maandag 18 juni 2012. De buien zijn het land uit. Er staat weinig wind en in de hoge luchtvochtigheid voelt het lauwwarm aan. Het is niet onaangenaam. In tien minuten tijd wandel je vanaf het Centraal Station naar De Burcht. Dat is een indrukwekkende ringmuur boven op een kunstmatige, groene heuvel. De geschiedenis gaat hier terug tot de middeleeuwen. Je kunt de heuvel beklimmen over een gerestaureerde trap en dan binnen in de donjon na een ijzeren wenteltrap langs de kantelen schuifelen. Het uitzicht over Leiden is typisch eigentijds: onder je en vlakbij de oude 17e eeuwse stad, daarbuiten omkranst door de hoogbouw van de laatste vijftig jaar. Binnen in de burcht biedt een groepje jongeren tegen elkaar op, rokend en met blikjes breezer in de hand: ‘ja, maarrr ik ben nog geen vijftien en van mijn vaderrr mag ik zekerrr niet vannacht bij jou thuis blijven!’ Gegiechel.
- Gegevens
Nieuwe Beelden van Nieuwe Klei,
Onderste Boven.
Gamen en projectie krijgen de eerste prijs!
De tweede Biënnale van de actieve Nederlandse Vakgroep Keramisten is opnieuw te zien in Paviljoen de Verbeelding in Zeewolde. De jury (Annemie Boissevain van Galerie De Witte Voet, Ranti Tjan, directeur Sundaymorning@ekwc Den Bosch en Frank Steyaert, keramiekverzamelaar en galeriehouder in België) selceteerde een aantal kunstenaars voor de tentoonstelling ‘Ondersteboven’ ofwel Topsy-turvy. Opmerkelijk genoeg was daar één werk in dat als enige niet op zijn kop stond, en van diezelfe jury de eerste prijs kreeg: Het werk Ik schiet ze gewoon allemaal ondersteboven van Yves Malfliet.
- Gegevens