In het weblog staan algemene artikelen over beeldende kunst, dingen, woorden, aanwezigheid.
CyanKali 2005 |
Het eigen leven van de geschiedenisCyan-Kali is vorige week vrijdag de eerste die mij hartelijk welkom heet in de tentoonstelling in het Groninger Museum. Ze danst een uitzinnige dans op een afvalberg vol schedels, botten en vergane planten. Ze is helemaal lijkkleurig, op haar dansende benen, voeten en een gedeelte van haar middel na, die fel rood en diep blauw gekleurd zijn. Door die kleuren op haar onderlichaam wordt haar stampij nog razender. Er is zelfs bloedrode vloeistof langs haar benen omlaag gedropen op de knekelberg. |
- Gegevens
De 53e Biënnale van Venetië is voor ons alweer de 16e die we op rij bezoeken. De stad voelt langzamerhand als een tweede thuis. Ook nu weer was ze goed voor ons met elke ochtend een stralende zon, en aangename, na-zomerse temperaturen. We vervielen alweer snel in oude gewoonten: opstaan, cafè met een dolce, en aan de gang: 77 landen en 44 stadslocaties wachten op ons. En we zijn benieuwd wat Daniel Birnbaum van zijn thema 'werelden maken' heeft gemaakt.
- Gegevens
|
|
Volgens de achterzijde van de catalogus is Javier Marín één van de meest vooraanstaande beeldhouwers van Mexico. Zijn werk is te zien geweest in Mexico City, Parijs, Madrid en op de Biënnale van Venetië. Hij wordt in één zin genoemd met de Spaanse Barok en de precolumbiaanse cultuur van Maya’s en Azteken. |
- Gegevens
Lees meer: De ruïneuze schoonheid van nostalgie: Javier Marín op Den Haag Sculptuur
 Evan HollowayNever Good Enough |
Op het strand van De Panne, aan het begin van onze derde dag, tijdens de enige uren druilerig weer die we hebben gehad, troffen we dit grijze transparante gaasdoek aan, dat stilletjes wiegde in de zachte wind. Het transparante gaas vormde grillige patronen rond de letters die nu al beginnen te vergaan. Het is vreemd om dit beeld te zien: een transparant schilderij met woorden erop geborduurd, gaas in de vorm van een Vikingzeil, en een tekst die steeds diepzinniger wordt naar gelang je langer kijkt en steeds veelzeggender naarmate de zee zichtbaar wordt door het gaas. |
- Gegevens
|
|
Op de valreep naar Beaufort kijk ik nog even achterom naar een prachtig voorjaar. De komende dagen wordt het goed in België, net als drie jaar geleden, toen we er om dezelfde tijd waren. Ook toen wisselvallig weer, veel wind, zand in ons haar, af en toe een bui en prachtige kunst, natuurlijk afgewisseld met een lekkere wafel, een groot glas thee en aan het eind van de dag een goed glas wijn. Kunst is geen luxe maar af en toe voelen we ons op vakantie en maken er een klein feestje van. En we zijn niet de enigen zoals de vaak overvolle restaurantjes ons duidelijk maken. Beaufort03 heeft 30 nieuwe kunstwerken aan de zeereep voor ons in petto, en we verheugen ons er danig op. |
- Gegevens
De man die de wolken meet (1998)
Jan Fabre
Siliconbrons 386 x 80 x 45 cm
In Amsterdam is op het dak van het gebouw van Christie’s een beeld geplaatst. Het heet De man die de wolken meet. Of het beroemde veilinghuis hiermee verwijst naar de kredietcrisis weet ik niet. Feit is dat deze man intussen op een aantal plaatsen de wolken heeft gemeten: in België, op het dak van het S.M.A.k. in Gent, op het dak van De Singel in Antwerpen in Duitsland, bij de Kunstverrein van Hannover en nu in Amsterdam. Het beeld is gemaakt door de Belgische kunstenaar Jan Fabre.
- Gegevens