In het weblog staan algemene artikelen over beeldende kunst, dingen, woorden, aanwezigheid.
Munganyende Hélène Christelle 2021
Iris Kensmil
Olieverf op doek 190 x 145 cm
Stedelijk Museum Amsterdam
Het portret maakte me nieuwsgierig naar wie Munganyende is.
Ze startte het vak Beyoncéologie.
Iris Kensmil schildert haar als zelfbewuste, zwarte vrouw.
Een buitengewoon portret.
- Gegevens
Miriam Cahn in het Stedelijk Museum Amsterdam.
Ik zag er tegenop na alle berichten maar ging er toch heen.
Het is geen feest, deze tentoonstelling, maar Cahn zegt zelf: wie zegt dat kunst aangenaam moet zijn?
Dat is een uitnodiging om zelf te gaan kijken.
U kunt er nog heen t/m 26 januari 2025.
- Gegevens
Aan het eind van mijn artikel over de sculptuur van William Kentridge[1] beloofde ik terug te komen op de foto's van Zanele Muholi.
Dat doe ik dus vandaag. De foto is te zien in de tentoonstelling My World in het Singer Museum in Laren.
De tentoonstelling My World in het Singer Museum in Laren is over een week voorbij. U kunt er nog heen t/m 12 januari 2025.
[1] Zie ook: William Kentridge in My World
- Gegevens
The Brilliant, 2019
Ugo Rondinone (1964 Brunnen, Zwitserland)
bluestone, stainless steel, and concrete
44 cm × 150 cm × 23 cm (sculpture), 65 cm × 33 cm × 65 cm (pedestal)
- Gegevens
Lees meer: Ugo Rondinone The Brilliant in My World in het Singermuseum Laren
In het lintdorp hier vlakbij liggen gekleurde pompoenen op de grond, aan de binnenkant tegen het hek voor een grote boerderij. Als versiering. Op het kunsteneiland in Japan, Naoshima, zag ik een enorme gele pompoen met zwarte stippen, vlakbij de haven. En nu, in de tentoonstelling My World in het Singermuseum, ligt er een prachtige, sprankelende pompoen van hoogglanzend roestvrij staal. De binnenzijde die zichtbaar is door veel zuiver ronde gaten, toont een oppervlak van dieprood, als de beroemde Japanse rode lak. In de steel bovenop wisselen de kleuren om in een rode buitenkant en een zilverglanzende binnenzijde.
- Gegevens
De tentoonstelling My World in het Singer Museum in Laren bevestigt mijn verwarring. Er is ongelooflijk veel moois te zien, maar weinig ervan voelt vertrouwd. Geen wonder, er zijn zo’n honderd en zeventig kustwerken uit de hele wereld. En terwijl wij in het tijdperk leven van ‘het verhaal’ herken ik bij veel exotische kunstwerken het verhaal niet. Dus besluit ik in ieder geval de catalogus te kopen, zodat ik straks, rustig thuis, de werken nog eens kan zien en achtergrondinformatie kan proberen te vinden die de werken dichterbij brengen.
- Gegevens
Lees meer: William Kentridge in My World in het Singermuseum Laren
Hoe kan ik weten wat ik denk, totdat ik zie wat ik zeg?
How can I tell what I think till I see what I say?
- Gegevens
Signaal 1 en 2 van Carel Visser zijn op een vreemde plek terecht gekomen, en wel in de oostelijke tuin van het Rijksmuseum in Amsterdam. Een schrille tegenstelling met de plaats waarvoor ze ooit zijn ontworpen.
"Net als de vormen van het weten construeren politiek en kunst ‘ficties’, dat wil zeggen materiële herschikkingen van tekens en beelden, van de verbanden tussen wat we zien en wat we zeggen, tussen wat we doen en wat we kunnen doen."
(Rancière, Jacques; (2000) Het delen van het zintuiglijk waarneembare in: Het esthetische denken Amsterdam, Valiz 2007,
p. 62 (Oorspronkelijk : Le partage du sensible, Esthetique et politique (2000) Parijs, ©Éditions La fabrique.)
- Gegevens
Er staan een aantal beelden van Lee Ufan (1936) in de Rijksmuseumtuinen.
Het derde beeld dat we tegenkomen heet Dialogue.
Het gaat over "relaties"
Daarom vergelijken we Dialogue met het beeld Relatum in de beeldentuin van Kröller-Müller in Otterlo
Ook voor Joep
- Gegevens
Er staan een aantal beelden van Lee Ufan (1936) in de Rijksmuseumtuinen.
Het tweede beeld dat we tegenkomen heet 'Kiss".
Het gaat over samen "zijn"
Voor Joep
- Gegevens
Lees meer: Lee Ufan in de tuinen van het RMA (2) Samen 'zijn'
Er staan een aantal beelden van Lee Ufan (1936) in de Rijksmuseumtuinen. Bovendien is er net een gerestaureerd dubbelbeeld, Signaal 1 en 2 uit 1964 van Carel Visser geplaatst. Die staan vlakbij een Ufan, aan de oostzijde (de Hobbemakade) van het museum. Van Ufan staat al heel lang een beeld Relatum in het Kröller-Müller museum. Het is uit 1979-80, beduidend ouder dan de ‘Relatum’-serie nu in Amsterdam. Zowel de Relatum uit 1979 van Lee Ufan als het dubbelbeeld uit 1964 van Carel Visser worden door de musea gecategoriseerd als Minimal Art.
- Gegevens
Losnaaien van gehuurde cultuur
Een van de jonge kunstenaars die ik regelmatig volg, is Tenant of Culture. Dat is nauwelijks te vertalen maar betekent zo veel als huurder van de cultuur. Het is feitelijk een pseudoniem voor Hendrickje Schimmel (1990). Zij heeft een tentoonstelling bij Fons Welters in Amsterdam en het is niet haar eerste daar (2).
- Gegevens