Danig onder de indruk van de tentoonstelling in het Sieboldhuis in Leiden, kan ik de etser en de etsen van Tanaka Ryōhei niet loslaten. Alsof het verklaren van het werk en de figuur er achter – volgens de biografische foto’s is hij hyper traditioneel – het nauwgezet waarnemen rechtvaardigt. En vooral mijn ontzetting over zoveel ‘dwangmatig’ vakmanschap.

Afgelopen week bezocht ik de tentoonstelling Matthew Monahan Boys Don't Cry  bij galerie Fons Welters.

Monahan Artzuid 2019Intussen voel ik me daar thuis en tegelijk is Matthew Monahan, sinds ik zijn werk voor het eerst ontmoette in Sonsbeek in 2008, een oude bekende. Zijn werk is altijd figuratief, het gaat altijd over mensen en het heeft altijd een zekere mystiek. Dit jaar (zomer 2019) hebben we met verschillende groepen staan praten over zijn werk op de tentoonstelling Artzuid in Amsterdam. Het beeld dat hij daar toonde heette Throne I / "Daisy Pusher" / Throne II / Satyr. Hier ziet u nog een geheugensteuntje. het beel voor velerlei uitleg vatbaar en we hebben er aardig wat uurtjes doorgebracht.

Aan de tentoonstelling nu wijd ik aandacht op mijn weblog sculptuur.nu onder de titel

Matthew Monahan bij Galerie Fons Welters

U komt er als u op bovenstaande link klikt.

 

Op dit weblog van Mandarte zijn meerdere artikelen over Matthew te vinden. Daarvoor gebruikt u de zoekfunctie en typt "Monahan".

Dan krijgt u de keuze uit verschillende artikelen.

Vergeet u vooral niet te reageren, ik lees uw berichten graag.


Speel en wees jezelf. Het kwam in me op toen ik terugdacht aan Artzuid, dat ik bezocht met een aantal in kunst geïnteresseerde mensen. Mijn groep liep een beetje opstandig en cynisch door het werk van Jésus Rafael Soto, waarin kinderen opgewekt verstoppertje speelden. We begrepen dat het erom ging iets te beleven, maar wat precies wisten we niet. We zijn het speelse kind in ons verloren.

Vandaag bezocht ik het Stedelijk Museum in Amsterdam. Gewoon, om weer eens een oude bekende terug te zien. Om te zien of alles nog zo was, als het altijd was. En nee, dat was niet zo. Als de kunst werkelijk aan het veranderen is, verandert het Stedelijk mee. Dat doet me goed. Zo behoudt zowel de kunst als het museum een signaalfunctie. Daar is het dat we onze tijd lezen, niet in woorden maar in beelden. Het vergt enige oefening, maar is dan zeker de moeite waard.

Orsay half

Parijs, 12 februari 2019. Dit is de koffiebar boven in het Musée d’Orsay. We dronken er heerlijke koffie, deelden een schaaltje zoetjes en kwamen even tot rust na het weerzien met al die 19e-eeuwse kunst. Wij zaten onder aan het trappetje met de gouden leuningen, rechts in beeld. Precies daartegenover, als je het trappetje oploopt, vind je dit prachtige wandpaneel:

moore 2prf 700

Two Piece Reclining Figure – version 2, (1960) Henry Moore
Brons, 125 x 290x 137,5 cm
Rijksmuseum Kröller-Müller

Nadat in het eerste artikel uit de serie (Aanwezigheid 1) ‘blijvende aanwezigheid’ is genoemd als criterium voor beeldende kunst, werd in het tweede artikel (Aanwezigheid 2) de ‘blijvende aanwezigheid’ toegeschreven aan beeldhouwkunst. Nu gaat het voor de verdere afbakening binnen de beeldende kunst over het verschil tussen beeldhouwkunst, performance en schilderkunst.

Den Haag, HKH JD08 05 2018Web8 mei 2018

Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Beatrix opent de tentoonstelling "Beeldreflecties, De Nederlandse kring van Beelhouwers, 100 jaar later" die ik mocht inrichten in Pulchri in Den Haag. De tentoonstelling loopt nog tot en met zaterdag 23 juni 2018. Meer informatie op de website van Pulchri. Hieronder het artikel uit de Telegraaf van 8 mei.

 

In de dans kwamen alle denkbare menselijke relaties voorbij. Gisterenavond. We waren in de schouwburg in Hoorn bij de voorstelling Scala van het Scapino Ballet uit Rotterdam. Een troep super gedisciplineerde dansers scheerde tussen even zo veel danseressen door, als op zoek naar die ene partner, de ware, die nog niet naar voren was getreden. Als een zwerm spreeuwen diagonaal over de vloer, van rechts naar links, tegen de vrouwen in, tussen hen door, gelijk met elkaar op, draaiend en wentelend, de handen begerig naar voren uitgestoken. Soms ontmoette een hand een lichaam en dan draaiden er twee naar buiten de groep, voor een licht en opgewonden duet, dat zelden goed afliep en dan eindigde in smartelijk neerzijgen, waarbij de een de ander tenslotte verloor. Soms aan weer een ander.

NKvB100

In het jaar 2018 bestaat de Nederlandse Kring van Beeldhouwers precies 100 jaar. In een eeuw tijd is de Kring gegroeid van een vakbond voor beeldhouwers naar een eigentijds netwerk van individuele leden. In al die jaren is één activiteit constant gebleven: het presenteren van de leden en hun werk in tentoonstellingen door het hele land.

 

Geslaagde film première, boekpresentatie en beeldenwandeling in Hoorn


Avondvierdaagse? Welnee, Beeldenwandeling met Mandarte in Hoorn!


Zondagochtend 28 mei organiseerden wij speciaal voor de donateurs van de crowdfunding een  feestelijke première van onze film, het boek en de wijzer, onder de titel MZMK ofwel Meer Zien in Moderne Kunst. Datzelfde feest vierden we opnieuw op zondag 11 juni, met alle belangstellenden die de oproep in Cinema Oostereiland, in de Nieuwsbrief van Mandarte of in het NHD hadden gelezen.

Hier is ruim 1 minuut te zien van onze 15 minuten durende videofilm, die op 28 mei 2017 in première is gegaan.

De vraag ‘Wat is het’ wordt bij elke sculptuur telkens opnieuw gesteld. De titel van André Voltens beeld H-Balken benoemt precies wat het is: een verzameling stalen balken met een H-vorm. De titel doet geen enkele voorstel of er ook nog sprake is van een andere inhoud, een ander onderwerp, een boodschap of verborgen betekenissen.

 

Techniek

De vraag naar de invloed van techniek is al zo oud als de mens. Zonder techniek geen verzamelen, geen jagen, geen bouwen, geen cultuur. Altijd is er angst voor techniek: dat techniek ‘iets gaat doen met ons’. Maar de mens is altijd zelf de bestuurder van de techniek.
Giettechniek bracht zowel het zwaard als de ploegschaar voort. Techniek ontwikkelde het schrift, de computer, de geheimtaal en de ontcijfermachines. De drone voor oorlogsmissies en de quadcopter voor gewascontrole.

Met alle respect leen ik nu een deel van een tekst die ik vond op internet en die me intrigreert als het om waarnemen gaat:

1)    Er zijn dingen
2)    Er zijn woorden voor, of niet.

Hoe komen de dingen aan hun woorden? Wij gebruiken titels, omschrijvingen en rubrieken. Of: waarom heet een paal een paal en een knaak een knaak? En is ‘paal’ een titel of een rubriek? Ik weet het niet want ik ben geen taalkundige.

Neem het beeldhouwwerk van André  Volten op het Frederiksplein in Amsterdam, voor de Nederlandse Bank: Deze  sculptuur heet:
“Monument voor A. Winkler Prins”
Op een bordje er bij staat: ‘door André Volten, 1970
Ter herinnering aan Anthony Winkler Prins 1817 / 1908, grondlegger van de Nederlandse encyclopedie. Aangeboden aan de stad Amsterdam door uitgeverij Elsevier op 9 oktober 1970 ter gelegenheid van honderd jaar Winkler Prins encyclopedieën’.

De eerste filmdag: het atelier van André Volten

In Amsterdam-Noord tussen de nieuwe, hippe gebouwen ligt het atelier van André Volten.
Van het atelier wordt binnenkort een prachtig museum gemaakt waar zijn werk te zien is.