Vandaag bezocht ik het Stedelijk Museum in Amsterdam. Gewoon, om weer eens een oude bekende terug te zien. Om te zien of alles nog zo was, als het altijd was. En nee, dat was niet zo. Als de kunst werkelijk aan het veranderen is, verandert het Stedelijk mee. Dat doet me goed. Zo behoudt zowel de kunst als het museum een signaalfunctie. Daar is het dat we onze tijd lezen, niet in woorden maar in beelden. Het vergt enige oefening, maar is dan zeker de moeite waard.

Orsay half

Parijs, 12 februari 2019. Dit is de koffiebar boven in het Musée d’Orsay. We dronken er heerlijke koffie, deelden een schaaltje zoetjes en kwamen even tot rust na het weerzien met al die 19e-eeuwse kunst. Wij zaten onder aan het trappetje met de gouden leuningen, rechts in beeld. Precies daartegenover, als je het trappetje oploopt, vind je dit prachtige wandpaneel:

moore 2prf 700

Two Piece Reclining Figure – version 2, (1960) Henry Moore
Brons, 125 x 290x 137,5 cm
Rijksmuseum Kröller-Müller

Nadat in het eerste artikel uit de serie (Aanwezigheid 1) ‘blijvende aanwezigheid’ is genoemd als criterium voor beeldende kunst, werd in het tweede artikel (Aanwezigheid 2) de ‘blijvende aanwezigheid’ toegeschreven aan beeldhouwkunst. Nu gaat het voor de verdere afbakening binnen de beeldende kunst over het verschil tussen beeldhouwkunst, performance en schilderkunst.

Den Haag, HKH JD08 05 2018Web8 mei 2018

Hare Koninklijke Hoogheid Prinses Beatrix opent de tentoonstelling "Beeldreflecties, De Nederlandse kring van Beelhouwers, 100 jaar later" die ik mocht inrichten in Pulchri in Den Haag. De tentoonstelling loopt nog tot en met zaterdag 23 juni 2018. Meer informatie op de website van Pulchri. Hieronder het artikel uit de Telegraaf van 8 mei.

 

In de dans kwamen alle denkbare menselijke relaties voorbij. Gisterenavond. We waren in de schouwburg in Hoorn bij de voorstelling Scala van het Scapino Ballet uit Rotterdam. Een troep super gedisciplineerde dansers scheerde tussen even zo veel danseressen door, als op zoek naar die ene partner, de ware, die nog niet naar voren was getreden. Als een zwerm spreeuwen diagonaal over de vloer, van rechts naar links, tegen de vrouwen in, tussen hen door, gelijk met elkaar op, draaiend en wentelend, de handen begerig naar voren uitgestoken. Soms ontmoette een hand een lichaam en dan draaiden er twee naar buiten de groep, voor een licht en opgewonden duet, dat zelden goed afliep en dan eindigde in smartelijk neerzijgen, waarbij de een de ander tenslotte verloor. Soms aan weer een ander.

NKvB100

In het jaar 2018 bestaat de Nederlandse Kring van Beeldhouwers precies 100 jaar. In een eeuw tijd is de Kring gegroeid van een vakbond voor beeldhouwers naar een eigentijds netwerk van individuele leden. In al die jaren is één activiteit constant gebleven: het presenteren van de leden en hun werk in tentoonstellingen door het hele land.

 

Geslaagde film première, boekpresentatie en beeldenwandeling in Hoorn


Avondvierdaagse? Welnee, Beeldenwandeling met Mandarte in Hoorn!


Zondagochtend 28 mei organiseerden wij speciaal voor de donateurs van de crowdfunding een  feestelijke première van onze film, het boek en de wijzer, onder de titel MZMK ofwel Meer Zien in Moderne Kunst. Datzelfde feest vierden we opnieuw op zondag 11 juni, met alle belangstellenden die de oproep in Cinema Oostereiland, in de Nieuwsbrief van Mandarte of in het NHD hadden gelezen.

Hier is ruim 1 minuut te zien van onze 15 minuten durende videofilm, die op 28 mei 2017 in première is gegaan.

De vraag ‘Wat is het’ wordt bij elke sculptuur telkens opnieuw gesteld. De titel van André Voltens beeld H-Balken benoemt precies wat het is: een verzameling stalen balken met een H-vorm. De titel doet geen enkele voorstel of er ook nog sprake is van een andere inhoud, een ander onderwerp, een boodschap of verborgen betekenissen.

 

Techniek

De vraag naar de invloed van techniek is al zo oud als de mens. Zonder techniek geen verzamelen, geen jagen, geen bouwen, geen cultuur. Altijd is er angst voor techniek: dat techniek ‘iets gaat doen met ons’. Maar de mens is altijd zelf de bestuurder van de techniek.
Giettechniek bracht zowel het zwaard als de ploegschaar voort. Techniek ontwikkelde het schrift, de computer, de geheimtaal en de ontcijfermachines. De drone voor oorlogsmissies en de quadcopter voor gewascontrole.

Met alle respect leen ik nu een deel van een tekst die ik vond op internet en die me intrigreert als het om waarnemen gaat:

1)    Er zijn dingen
2)    Er zijn woorden voor, of niet.

Hoe komen de dingen aan hun woorden? Wij gebruiken titels, omschrijvingen en rubrieken. Of: waarom heet een paal een paal en een knaak een knaak? En is ‘paal’ een titel of een rubriek? Ik weet het niet want ik ben geen taalkundige.

Neem het beeldhouwwerk van André  Volten op het Frederiksplein in Amsterdam, voor de Nederlandse Bank: Deze  sculptuur heet:
“Monument voor A. Winkler Prins”
Op een bordje er bij staat: ‘door André Volten, 1970
Ter herinnering aan Anthony Winkler Prins 1817 / 1908, grondlegger van de Nederlandse encyclopedie. Aangeboden aan de stad Amsterdam door uitgeverij Elsevier op 9 oktober 1970 ter gelegenheid van honderd jaar Winkler Prins encyclopedieën’.

De eerste filmdag: het atelier van André Volten

In Amsterdam-Noord tussen de nieuwe, hippe gebouwen ligt het atelier van André Volten.
Van het atelier wordt binnenkort een prachtig museum gemaakt waar zijn werk te zien is.

Chillida boekHomenaje a Bach 1996
Terracotta, H = ca. 40 cm
Eduardo Chillida
S.Sebastian, Chillida Leku

Het Mandarte-weblog "Meer Zien In Moderne Kunst"  heeft bestaan van juli 2007 tot en met september 2014.

In die periode zijn er tal van korte artikelen verschenen over veel verschillende onderwerpen, zolang het maar iets te maken had met beeldende kunst.

Het waren vooral achtergrondartikelen bij de cursussen, lezingen en excursies van Mandarte.

Ik ging me naarmate mijn proefschrift vorderde, steeds meer toeleggen op beeldhouwkunst.

In 2014 startte ik daarom een nieuw weblog: sculptuur

Daar stel ik telkens één sculptuur centraal.

Dat is toch wel het minste dat ik kan doen tegenover alle energie en concentratie, die het maken van een sculptuur kost.

Daarnaast blijft er het denken óver sculptuur en beeldende kunst in bredere zin.

Zoals over begrippen als dingen, woorden en aanwezigheid.

Die artikelen blijven voorlopig hier.

Ik hoop dat u ze blijft lezen.

En dat u af en toe reageert.

 

 

 

Tom-Claassen-OlifantDames en Heren,
Ik denk wel dat iedereen hier aanwezig, het werk van Tom Claassen kent. Bijvoorbeeld de beroemde olifanten bij Almere, of het paard in Utrecht. Natuurlijk kennen we ook allemaal de liggende houten mannen in het Kröller-Müller en de hangende houten mannen in de Anningahof. Dan is er nog de kwijlende hond in Tilburg en niet te vergeten de twee ongelooflijk zittende zwarte sneeuwmannen op Schiphol. U hoort het al: wat al die beelden gemeen hebben is een naam, en die naam zegt iets over wat je ziet. Het is niet alleen een naam, het benoemt tegelijkertijd het onderwerp. Daar komt nog iets bij: al deze beelden kennen wij omdat ze gewoon buiten, niet in een museum  staan. Zomaar ergens langs de snelweg, op een plein, of in een beeldentuin, in een stadspark of op een luchthaven. Zelfs kennen we een nijlpaard van Tom Claassen in een sluis in Amsterdam. Gewoon buiten, in wat wij, kunsthistorici noemen: de openbare ruimte.

MK CP Goes

Dames en heren, Geachte familie, Vrienden en vriendinnen,
Beste Maartje,

“Maartje Korstanje ontvangt de culturele prijs van de stad Goes”.
Even in laten werken: de culturele prijs. Niet: de kunstprijs, ook niet: de prijs voor de beeldhouwkunst, nee de prijs voor de cultuur. Iets voor iedereen dus, voor alle mensen, want alle mensen samen zijn de cultuur. En de prijs is bedoeld voor iets wat alle mensen raakt, niet alleen de kunstliefhebbers of beeldhouwfans.