07 02 2010 007 W250

Ook zo verward teruggekomen van de Artfair? Zo veel kunstwerken, zo veel namen, zo veel galerieën, zo weinig stromingen,zo veel onduidelijk, zo weinig tijd, zo geen sculptuur? Behalve dan Maartje Korstanje met een paar overtuigende dinosauruskoppen aan de wand van galerie Upstream, die ook iets te maken schijnt te hebben met Rob Voerman die nu een indrukwekkende tentoonstelling heeft in het Cobramuseum in Amstelveen. Of moet ik show zeggen in plaats van tentoonstelling? Want dat is wel een van de opvallendste kenmerken van deze Artfair: the show must go on en er is weinig ruimte om even 'intiem' te zijn met het kunstwerk. Hoe moet je in die kakafonie eigenlijk tot een keuze komen?

 

 04 02 2010 03

Het thema waarin Jan Mors zich nu alweer zo’n twee jaar verdiept is ‘verzoening’ en de tentoonstelling zal als titel dragen: Monument voor de verzoening.
De eerste foto's van dit project maakte ik in zijn atelier in maart 2000. Jan had niet lang daarvoor de tentoonstelling bezocht van de Vlaamse kunstenaar Servaes in de Grote Kerk van Breda. Daarnaast is hij geïnspireerd door de bekende kruiswegstaties van Jan Toorop.
Het wordt nu toch wel tijd, besloot ik, om uitgebreide aandacht te gaan besteden aan dit project, dat zijn voorlopige vorm begint te krijgen.

Angel1

Aan de 1e Constantijn Huygensstraat in Amsterdam ligt een nieuw gebouw. Wanneer je het vanaf enige afstand  ziet valt  op dat er iemand boven op een ladder staat, een eindje buiten de gevel, boven de straat.

 

 

cyan kali

CyanKali 2005
Folkert de Jong
Styrofoam, Polyurethaanschuim
touw
200 x 200x230cm
(Shoot the Freak, 2005)

Het eigen leven van de geschiedenis

Cyan-Kali is vorige week vrijdag de eerste die mij hartelijk welkom heet in de tentoonstelling in het Groninger Museum. Ze danst een uitzinnige dans op een afvalberg vol schedels, botten en vergane planten. Ze is helemaal lijkkleurig, op haar dansende benen, voeten en een gedeelte van haar middel na, die fel rood en diep blauw gekleurd zijn. Door die kleuren op haar onderlichaam wordt haar stampij nog razender. Er is zelfs bloedrode vloeistof langs haar benen omlaag gedropen op de knekelberg.

canal

De 53e Biënnale van Venetië is voor ons alweer de 16e die we op rij bezoeken. De stad voelt langzamerhand als een tweede thuis. Ook nu weer was ze goed voor ons met elke ochtend een stralende zon, en aangename, na-zomerse temperaturen. We vervielen alweer snel in oude gewoonten: opstaan, cafè met een dolce, en aan de gang: 77 landen en 44 stadslocaties wachten op ons. En we zijn benieuwd wat Daniel Birnbaum van zijn thema 'werelden maken' heeft gemaakt.

Marin21

Volgens de achterzijde van de catalogus is Javier Marín één van de meest vooraanstaande beeldhouwers van Mexico. Zijn werk is te zien geweest in Mexico City, Parijs, Madrid en op de Biënnale van Venetië. Hij wordt in één zin genoemd met de Spaanse Barok en de precolumbiaanse cultuur van Maya’s en Azteken.

nr 121 250w
Evan Holloway
Never Good Enough

Op het strand van De Panne, aan het begin van onze derde dag, tijdens de enige uren druilerig weer die we hebben gehad, troffen we dit grijze transparante gaasdoek aan, dat stilletjes wiegde in de zachte wind. Het transparante gaas vormde grillige patronen rond de letters die nu al beginnen te vergaan. Het is vreemd om dit beeld te zien: een transparant schilderij met woorden erop geborduurd, gaas in de vorm van een Vikingzeil, en een tekst die steeds diepzinniger wordt naar gelang je langer kijkt en steeds veelzeggender naarmate de zee zichtbaar wordt door het gaas.

Beers wafel in De Panne 

Op de valreep naar Beaufort kijk ik nog even achterom naar een prachtig voorjaar.

De komende dagen wordt het goed in België, net als drie jaar geleden, toen we er om dezelfde tijd waren. Ook toen wisselvallig weer, veel wind, zand in ons haar, af en toe een bui en prachtige kunst, natuurlijk afgewisseld met een lekkere wafel, een groot glas thee en aan het eind van de dag een goed glas wijn. Kunst is geen luxe maar af en toe voelen we ons op vakantie en maken er een klein feestje van. En we zijn niet de enigen zoals de vaak overvolle restaurantjes ons duidelijk maken. Beaufort03 heeft 30 nieuwe kunstwerken aan de zeereep voor ons in petto, en we verheugen ons er danig op.


fabre 002 W150De man die de wolken meet (1998)
Jan Fabre
Siliconbrons 386 x 80 x 45 cm

In Amsterdam is op het dak van het gebouw van Christie’s een beeld geplaatst. Het heet De man die de wolken meet. Of het beroemde veilinghuis hiermee verwijst naar de kredietcrisis weet ik niet. Feit is dat deze man intussen op een aantal plaatsen de wolken heeft gemeten: in België, op het dak van het S.M.A.k. in Gent, op het dak van De Singel in Antwerpen in Duitsland, bij de Kunstverrein van Hannover en nu in Amsterdam. Het beeld is gemaakt door de Belgische kunstenaar Jan Fabre.

BijKlaasthuisZondag 28 januari 2009 organiseerde Mandarte haar eerste salon.
Wat is een salon? Vroeger, toen ik een jaar of zeventien was, schreef ik gedichten. Elke dag wel eentje. Ik deed dat samen met drie kameraden op school. Samen maakten we dan eens per kwartaal een dichtbundel van ons werk, met tekeningetjes en verzen, en zetten die over op stencil. Dan hielden we een huiskamersalon bij een van ons thuis, waarop we aan elkaar en aan de genodigden onze gedichten voorlazen. Daarna kletsen we met iedereen na over onze gedichten, en vaak over alles wat van belang was in het leven. Een van ons drieën ging in de week na de salon onze gestencilde bundels op zondagmiddag uitventen in het dorp waar wij toen woonden. Zo verdienden we ook nog wat.
In de loop van de tijd ontwikkelde ik mij van een maker tot beschouwer, met een sterke voorkeur niet voor literatuur, maar voor beeldhouwkunst. Ik maak geen beelden, ik spreek over beelden, ik geef beelden taal.

TijdishetZondagmiddag 25 augustus sloot de Nederlandse Kring van Beeldhouwers met een zogenaamde ‘finissage’ de tentoonstelling af, die zij had georganiseerd ter viering van haar 90-jarig bestaan, in Pulchri Studio in Den Haag. De tentoonstelling is gedocumenteerd in een fraaie catalogus, op het aloude A5 formaat waar De Kring in haar beginjaren zo veel mee werkte.

Rweg150808 2web W150Havenbedrijf Amsterdam koopt kunstwerk André Volten

In de middenberm van de Radarweg in Amsterdam, vlak bij het Seamen’s Centre, staat sinds kort een beeld van André Volten. Op vrijdag 15 augustus j.l. werd het beeld door de ‘Stichting André Volten’ met een sobere plechtigheid overgedragen aan de nieuwe eigenaar: Het Gemeentelijk Havenbedrijf van Amsterdam.

juni 2008Sonsbeek 2008 ‘Grandeur’: Overtuig jezelf!

Met de nodige tamtam is dit jaar de 10e Sonsbeektentoonstelling in Arnhem omgeven. Curator Anna Tilroe liet de kunst in een processie door de straten van Arnhem dragen, om de band tussen volk en kunst te herstellen. Het thema van de tentoonstelling is grandeur.  De processie is daar al een staaltje van, zeker wanneer je beseft hoe moeilijk een dergelijke processie in Nederland van de grond komt. Naast waardering is er ook kritiek: de tentoonstelling zou de bedoelingen van de curator geen recht zou doen, en haar thema grandeur zou voor het grootste deel niet meer overeind zijn.
Intussen is de processie voorbij en zijn de beelden op hun definitieve plek in het park gearriveerd. Nu kunnen wij zelf gaan kijken, en in alle rust de vraag naar grandeur aan de kunstwerken zelf stellen.

06 05 2008 vooraanzichtLandschappelijk. Dat is de term die me te binnen schiet als ik denk aan dit zinken werk van Simon. Waarom? Wat doet me aan het landschap denken? Wat is ‘landschappelijk’?
Niet het landschap zelf, maar ‘als een landschap’. Zoals een landschap zou kunnen zijn, zoals je het zou kunnen maken, zoals het zich aan je voor kan doen. Zoals jij het kunt beleven.
Mijn gevoel zegt dat het woord in de buurt zit. Niet stoppen nu maar doordenken, het gevoel vast houden, kijken waarheen ‘landschappelijk’ me brengt. Opeens schieten de woorden door me heen en smelten samen met de beelden en tekeningen waaraan ik denk.

Catalogus sluiswerkenEen sluis is een waterkering met beweegbare deuren. De weg naar de brug over de sluis loopt omhoog. Het verkeer op het water neemt toe, boten worden steeds groter en dus moeten bestaande sluizen breder en hoger worden. Dit is ook het geval bij de sluizen van Weurt waar tien kunstenaars zich door het werk aan de sluis hebben laten inspireren.

Hieronder vindt u een gedeelte van de inleiding die ik schreef voor de catalogus.

Gemini 2008Jeroen Damen licht kunstwerken toe in het Gemini-ziekenhuis in 2008Gemini Ziekenhuis
Huisduinerweg 3  
1782 GZ Den Helder


PERSBERICHT Den Helder, 9 januari 2008
Kunstexpositie in het Gemini Ziekenhuis